استفتاء : 

اگر کسي در خواندن سوره حمد در نماز خود در موقع گفتن اياک نعبد و اياک نستعين قصد کسي کند (اعم از ائمه يا مرشد و قطب مانند صوفيان) و صورت او را در نظر بگيرد و يا شکل او را در ذهن حاضر کند و بگويد خطاب بايد به خدا باشد و چون خدا را نمي بينيم تا مخاطب خود قرار دهيم بايد طلعت احمد و حيدر را در نظر بگيريم و چون نمي توانيم صورت آنها را نيز تصور کنيم بايد صورت مرشد را که ولي مي باشد تصور نمائيم. آيا اين عقيده درست و نماز چنين شخصي صحيح است يا خير؟

حضرت آيت الله سيستاني :

اين عقيده شرک و موجب خروج از دين است.

آيت الله مکارم شيرازي :

اين کار حرام و نوعي شرک است.

حضرت آيت الله صافي گلپايگاني :

تصور مذکور فاسد است بلکه در حال نماز چنين متصوراتي مبطل نماز و موهم شرک و کفر است.

حضرت آيت الله تبريزي (ره) :

عقيده مزبور باطل است، خطاب احتياج به بصيرت دارد نه به ديدن خارجي يا تصور صورت و چنانچه شخص در وقت گفتن اياک نعبد و اياک نستعين غير خدا را قصد کند و به غير خدا خطاب کند قرائت او باطل و نمازش باطل است، بلکه در بعضي از موارد داخل عنوان مشرک مي باشد.

حضرت آيت الله بهجت :

اين کار مشروعيت ندارد.

حضرت آيت الله فاضل لنکراني (ره) :

اين کار قطعا جايز نيست و شرک محض است.

(مسائل جديد سيد محسن محمودي/جلد 3/ص103)